De receptie in verband met het 90-jarig bestaan op vrijdag 11 februari 2011 werd druk bezocht.

De meeste voetbalverenigingen uit de regio hadden een of meer mensen afgevaardigd.

Ook de Nispense verenigingen gaven acte de presence. Sponsors, ereleden en belangstelling tonende leden zorgden er voor dat de kantine vol was.

Van grote broer RBC Roosendaal, welke deze avond een uitwedstrijd moest spelen, is een uitnodiging ontvangen voor een van de komende thuiswedstrijden. Deze uitnodiging geldt voor alle leden.

Veel bewondering was er ook voor de tentoonstelling over het 90-jarig bestaan van de vereniging.

Wethouder Peeters, welke naast zijn persoonlijke felicitaties ook even het woord richtte tot de vele bezoekers, roemde de vereniging welke als geprivatiseerde vereniging erg gezond was.

Een vereniging met 400 leden welke een beroep kan doen op 100 vrijwilligers tref je haast nergens meer aan. Hij sprak niet alleen zijn waardering uit voor het bestuur en de leden, maar ook hij stak de vereniging alle lof toe voor de tentoonstelling.

De receptie welke tot 20.30 uur zou duren, liep door de gezelligheid uit tot diep in de nacht.

De jeugddag welke onder leiding van Ron Uijtdehaag en de voetbalschool Mouwen uit Breda was geregeld, was een groot succes. Zo’n 25 spelers van de selectie verleenden op uitstekende wijze assistentie deze dag, waardoor alles op rolletjes verliep.

Ook het weer was goed geregeld, want Nispen was deze dag ongeveer de enige plaats in het land waar het de hele dag droog is gebleven.

Ongeveer 120 jeugdleden van de vereniging hebben zich de hele dag prima vermaakt.

Natuurlijk waren er ook een paar tegenslagen. Kleedkamer E kon niet worden gebruikt voor de jeugdspelers omdat daar een douche 36 uur had gelopen en de ontstane stoom deze kleedkamer in een stoomcabine van een sauna had veranderd. Ook zijn er altijd jeugdspelers die het leuk vinden om de afvoer van de douche dicht te stoppen en de kraan vervolgens open te zetten. Roland heeft ze wel zelf de ontstane modderpoel laten opruimen.

Het programma ’s morgens bestond uit allerlei trainingsvormen. Duidelijk was te zien wat de aanstormende talenten zijn van onze vereniging en voor welke spelertjes we moeten zorgen, dat ze plezier in het spelletje blijven houden.

’s Middags werd er een street soccer toernooi gespeeld, waarbij de aanwezige RBC –spelers Ralf Seuntjes en Wesley Pollemans zo nu en dan een onderliggend team kwamen versterken.

Ralf Seuntjes zorgde ook voor de beslissing van dit toernooi door met een foutieve pass een tegenspeler in staat te stellen de beslissende 1-0 te scoren.

De winnaars kregen allemaal een bal cadeau. Tevens werd het N.A.C.-shirt van Robbert Schilder, voorzien van alle handtekeningen van zijn medespelers, verloot.

Tussen de wedstrijden door en in de middagpauze kregen de kinderen en begeleiders tijd om wat te drinken en broodjes Worst te eten. Na afloop van deze pauze zorgden Maaike en haar hulpen in de kantine er steeds voor dat de binnengelopen zandhopen weer waren verwijderd. Gelukkig was het droog en was het over het algemeen snel opgeruimd.

In de middagpauze kwam het “oudste “ lid van N.S.V. (William Dircken)  het eerste exemplaar van het uitgebrachte Jubileumboek aan directeur Ben Jaspers van het Zuivelhuis uitreiken.

Omdat een deel van het boek, voornamelijk de jeugdafdeling, licht is voorgedrukt, worden er bij het Zuivelhuis stickers uitgereikt bij het doen van boodschappen, waardoor alles veel duidelijker wordt.

De stickers, in totaal voor alle boeken zo’n 18.000, zijn in een paar avonden door een groep van ongeveer 20 mensen ingepakt. Ook de speelsters van onze 30-jarige damesafdeling hebben na een verregende training gezellig in zitten pakken. Twee thuis aan de stoel gekluisterde zieke leden van de verenging hielpen in de vorm van thuiswerk.

Jan Gommers zou het deze zaterdagavond erg druk krijgen. Het ontvangen van 37 clubjubilarissen die langer dan 25, 40, 50, 60 of zelfs langer dan 65 jaar lid zijn van de vereniging is beslist geen sinecure.

Tevens werden Jan Gommers zelf (gouden speld) maar ook René van Gastel (gouden speld), Erwin Raats (zilveren speld) en Rini Bartelen (zilveren speld) door de KNVB onderscheiden in verband met hun verdiensten voor de vereniging.

Wat Jan Gommers niet wist, was het feit, dat hij die avond door de nieuwe burgermeester van Roosendaal, de heer Niederer, koninklijk zou worden onderscheiden.

Maaike, de steun en toeverlaat van Jan en ook nog zijn echtgenote, wist van deze onderscheiding af, maar niet van het feit dat ook zij deze avond ook zelf een onderscheiding zou krijgen.

De families werden over deze unieke gebeurtenis geïnformeerd. Ook de werkgevers, bestuurders van andere verenigingen die de aanvragen mede hadden ondersteund, was gevraagd of ze bij de uitreiking van de onderscheidingen aanwezig wilden zijn.

En natuurlijk deden ze dat. En ook nog in grote getale.

Ook verschillende andere leden welke een nauwe band hebben met Jan en Maaike werden op de hoogte gesteld.

De elftalleiders van de senioren was gevraagd om een afvaardiging van hun elftal naar deze avond te sturen, omdat zoals hen was verteld, Maaike en Jan door het bestuur zouden worden gehuldigd voor de vele jaren dat zij voor de vereniging actief zijn. Ik som niet op wat ze allemaal doen, dat weten wij allemaal goed genoeg.

En ook deze mensen kwamen massaal op.

In verband met de komst van de burgermeester had Willy Jan er met een smoes van doordrongen om op tijd te beginnen. En wat gebeurt er ? Hij doet het nog ook ! !

Nadat Jan 2 clubonderscheidingen had uitgereikt aan de bestuursleden Willy van Dorst, meer dan 25 jaar lid, en René van Gastel, meer dan 40 jaar lid, was de heer Timmermans van de KNVB aan de beurt.

Na een mooie toespraak aan het adres van de vereniging in verband met het 90-jarig bestaan, begon hij aan het uitreiken van de KNVB onderscheidingen.

Ondertussen stond de kantine mudje vol met mensen. Op dat moment waren er al zo’n 175 mensen binnen en er kon echt niemand meer bij. De stress nam bij Willy zienderogen, maar gelukkig door niemand gezien, toe, want waar moest hij de ruim 40 mensen uit de bestuurskamer en de kleedkamers C en D, die door Ron en zijn mensen al weer waren schoongemaakt, allemaal kwijt.

De burgemeester op het podium dat was geen probleem. Zijn medewerker,  pal daar naast, want die moest de onderscheidingen aanreiken, ook niet. Voor vader Gommers, die zeer vereerd was, dat hij met de burgermeester had gesproken, en zijn dochter waren stoelen vrijgehouden.

Terwijl de ontdekking van de avond, spreekstalmeester Rob Clarijs, bij de mensen de aandacht vasthield, kwamen de gasten van Jan binnen. En wonder boven wonder kregen we iedereen binnen. Maar er stonden nog een 8-tal mensen in de gang, die speciaal voor Maaike waren gekomen en die dus hun opwachting nog niet konden maken in de kantine.

De aimabele burgemeester Niederer loofde Jan, terwijl Maaike trots toekeek en nog steeds niets in de gaten had. Toen hij met de woorden “het heeft Hare Majesteit behaagd” Jan zijn onderscheiding had gegeven, reikte hij ook de bloemen uit aan……….. Jan.

Maaike dacht “die zijn toch voor mij !”.

Toen de burgermeester vervolgens vroeg aan Jan en Maaike om van positie te wisselen, zodat Maaike naast hem kwam te staan en vervolgens de oud-collega’s van de Rabobank binnen kwamen met in hun kielzog haar nieuwe werkgever en de mensen van het koor, viel haar franc.

Ook Maaike werd geprezen en het had Hare Majesteit behaagd om ook haar te onderscheiden.

Met de burgemeester als dirigent voor een koor van meer dan 200 mensen galmde het Lang zullen ze leven door de kantine.

Nadat Willy als dank het Jubileumboek aan de burgermeester had uitgereikt, waarbij hem wel maandagmorgen als eerste bij het Zuivelhuis verwachtte, was er volop de gelegenheid om Jan en Maaike te feliciteren.

Omdat voorzitter Jan Gommers te veel onder de indruk was van zijn onderscheiding en die van zijn vrouw en nog wel een tijdje nodig zou hebben om alle felicitaties in ontvangst te nemen, werd het uitreiken van de aandenkens in verband met de langdurige lidmaatschappen van de vereniging door vice-voorzitter Willy van Dorst overgenomen.

Rob Clarijs, die over elke jubilaris wel iets leuks wist te vertellen, riep de mensen al dan niet met aanhang naar voren, waarna Willy de door Menno Kuier aangegeven aandenkens uitreikte en Anita de door Ella en Jenny aangereikte bloemen met een omhelzing overhandigde.

Na een vlot afgewerkt programma konden de vele aanwezigen, die overigens complimenten moeten hebben voor het door hen getoonde geduld en aandacht voor alle andere jubilarissen, zich tot in de kleine uurtjes vermaken in de kantine, waarbij velen van hen ook al de tentoonstelling gingen bekijken.

Na een voor sommige erg kort nachtje zaten er die ochtend toch nog vrij veel N.S.V.-ers om 9.30 uur in de kerk.

Pastor Burm had de H. Mis die dag aangepast i.v.m. het jubileum van N.S.V.

Maaike had met Loes Gommeren voor deze dienst mede de liedjes uitgezocht. En het moet mij van het hart.  De goed uitgekozen nummers werden erg mooi gezongen. Alleen jammer dat Loes er wegens familieomstandigheden zelf niet bij kon zijn.

Pastor Burm had samen met Piërre Verpalen het plan opgepakt om enkele lezingen en de voorbedes door mensen van het bestuur te laten verzorgen.

Ondanks een zware zaterdag(-avond) verleenden Jan Gommers, Anita Elst en Willy van Dorst hun medewerking aan de H. Mis.

N.S.V. bestaat 90 jaar en een oeroude traditie, waarvoor Jan, Anita en Willy eigenlijk veel te jong zijn om dat nog te hebben meegemaakt, werd weer nieuw leven ingeblazen. Na de H. Mis oversteken naar de kroeg. Echter geen borrel maar koffie of thee werd er besteld.

Voorafgaand aan de reünie werd er een voetbalwedstrijd gespeeld tussen het A-team van enkele jaren geleden en een elftal samengesteld uit de leden van N.S.V.

Voorwaarde om aan deze wedstrijd mee te kunnen doen, was dat er donatie moest worden gedaan voor een goed doel.

Gijs Dekkers die al eerder zo’n wedstrijd had geregeld, nam deze taak ook nu weer op zich in samenwerking met Peter de Backer.

Op verzoek van enkele jeugdleden en nu ook selectiespelers werd de sportvereniging van Wesley Haverkort, De Bisons, welke hoge vervoerkosten heeft voor de sportende invalide leden, als goede doel uitgekozen.

Er waren zoveel aanmeldingen, dat Peter 3 teams kon samenstellen om elk 20 minuten te kunnen spelen tegen het A-team. En dan had hij nog het geluk dat een groot aantal donateurs niet mee wilde spelen.

Het voordeel was wel, dat Wesley tot 3 maal toe de aftrap moest verrichten. Hij was in ieder geval goed op tijd, want hij was om 7.00 uur al wakker en wilde aangekleed worden om weg te kunnen gaan.

Bij de wedstrijd stond meer publiek te kijken dan ’s zondags bij het 1^e team.

Tussen de wedstrijden in kwamen De Kriekeplukkers de toch al goede sfeer verder verhogen. Na hun optreden op het veld brachten zij in de kantine een aubade aan Jan en Maaike.

Wesley was niet tevreden over het spel van Ewout Wentink, maar hij had niet voldoende volume om hem aan te kunnen roepen. Met de hulp van een microfoon lukte dat, onder grote hilariteit, wel.

Voorzitter Jan Gommers was op verzoek van het publiek met de collecte-soepbus rondgegaan. Veel mensen wilden nog graag een donatie doen alvorens zij oftewel de kantine in zouden gaan dan wel naar de tonpraters van het carnaval.

Na de wedstrijd werd de collectebus op de bar gezet, zodat er nog altijd donaties konden plaats vinden.

Op de reünie waren best veel mensen afgekomen en door de binnenkomst van de vele voetballers was de kantine weer erg goed gevuld.

Willy van Dorst, als voorzitter van de Jubileumcommissie, mocht de cheque aan Wesley uitreiken.

Voordat hij dit deed, gaf hij Wesley nog enkele cadeaus, nadat eerst Gijs Dekkers een mooie handdoek met passende tekst had uitgereikt aan Wesley.

Van Willy kreeg Wesley een N.S.V.-vaantje voor aan zijn wagen, want zijn rolstoel was nu wel erg kaal met alleen een klein Ajax-stickertje.

Ook kreeg hij het Jubileumboek. Om te starten met de verzameling van stickers voor het boek  kreeg hij zijn eigen foto om er in te plakken. Het eerste exemplaar was niet goed gelukt, want daarop stond Wesley in een Feijenoordshirt. Deze sticker wilde hij niet aanpakken.

De juiste sticker zat al wel in zijn boek.

Daarna werd de opbrengst van de goededoelactie bekend gemaakt.

De door hoffotograaf Louis van Pul gemaakte cheque werd door Ewout Wentink uitgereikt.

De laatste 3 cijfers 0,00 stonden er al op. Ja de organisatie had ook wat kosten gemaakt natuurlijk.

Ewout schreef er vervolgens twee 8-en voor en toonde dit aan het publiek. Er begonnen al mensen te klappen en juichen, maar sommigen dachten al dit klopt niet.

Het getal 880,00 was net niet het bedrag dat er deze zondag in de collectebus was gestopt. Op verzoek zette Ewout er nog een punt en een 1 voor, waardoor de totale opbrengst dus uitkomt op het ongekend hoge bedrag van € 1 . 8 8 0 , 0 0

Een welverdiend applaus voor alle donateurs. Nadat de vader van Wesley iedereen had bedankt, ging de vermoeide Wesley onder luid gejuich naar huis.

Daarna werden er nog een of meerdere afzakkertjes genomen en werd er geproost op het bijzonder succesvol verlopen eerste gedeelte van de jubileumviering. Om in voetbaltermen te spreken : Het is nu rust.

Iedereen die op welke wijze dan ook heeft meegewerkt aan het welslagen van onze officiële jubileumviering HEEL ERG HARTELIJK BEDANKT.